Πυελική πρόπτωση οργάνων - Ακράτεια

Ακράτεια ούρων και χαλάρωση του κόλπου

Η χαλάρωση του πρόσθιου κολπικού τοιχώματος (κυστεοκήλη) είναι μια από τις πιο κοινές μορφές πυελικής πρόπτωσης οργάνων που εντοπίζονται στις γυναίκες. Η επιτυχής θεραπεία της πρόπτωσης του πρόσθιου κολπικού τοιχώματος παραμένει ένας από τους πιο ενδιαφέροντες τομείς της επιδιορθωτικής πυελικής χειρουργικής που αντιμετωπίζουμε. Η ομάδα mas, έχει αναπτύξει νεότερες  χειρουργικές τεχνικές, οι οποίες παρέχουν άριστη στήριξη για το πρόσθιο και οπίσθιο τοίχωμα (για παράδειγμα ορθοκήλη) την κορυφή του κόλπου (για παράδειγμα κολπική θολωτή πρόπτωση) καθώς και την ακράτεια ούρων από προσπάθεια, πρόβλημα που υπολογίζεται ότι αντιμετωπίζουν πάνω από 1,5 εκ Ελληνίδες!

Η ομάδα mas,έχει αναπτύξει στο ΜΗΤΕΡΑ ένα από τα πρώτα κέντρα στην χώρα που χρησιμοποιούν μοσχεύματα στις επιδιορθώσεις της κυστεοκήλης και έχουν εμφανίσει ποσοστά βελτίωσης πάνω από 92% με ελάχιστες επιπλοκές.

Τι κάνουμε σήμερα

Παραδοσιακά, η κυστεοκήλη επιδιορθώνεται με την μέθοδο Πρόσθιας Κολποραφής (ή απλά Πρόσθια Αποκατάσταση), η οποία απαιτεί πτύχωση της περιτονίας από την μια πλευρά στην άλλη από την κορυφή της ουροδόχου κύστης στην κορυφή του κόλπου. Ακόμα και σήμερα είναι η πιο συνηθισμένη επέμβαση για να αντιμετωπιστούν οι κυστεοκήλες, παρόλα που τα ποσοστά αποτυχίας φτάνουν το 30-50%.

Παράλληλα με τα υψηλά ποσοστά αποτυχίας, τα ανατομικά αποτελέσματα δεν είναι ούτε αυτά ευνοϊκότερα καθώς όταν οι ιστοί ενωθούν με πτυχώσεις στην μεσαία γραμμή, υπάρχει περίπτωση να περιοριστεί ο κόλπος καθώς ο χειρουργός κόβει το απομείναν κολπικό δέρμα. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να δημιουργηθεί πόνος κατά την διάρκεια σεξουαλικής επαφής ή ακόμα και ανικανότητα να πραγματοποιηθεί σεξουαλική επαφή εάν ο κόλπος είναι πολύ περιορισμένος ή κλειστός. Το φούσκωμα μπορεί να μειωθεί, αλλά δεν είναι ένας σωστός τρόπος θεραπείας, είναι απλά μια αντισταθμιστική επέμβαση η οποία διπλώνει τον αδύναμο ιστό με έναν άλλο αδύναμο ιστό, ο οποίος πιθανότατα τελικά θα σκιστεί ή θα επεκταθεί, υποβαλλόμενος στις ίδιες αιτίες που δημιούργησαν την πρόπτωση αρχικά. Επίσης, δεν είναι σπάνιο να υπάρξει δυσκολία αφόδευσης μετά την σύσφιξη του ιστού κάτω από την κορυφή της ουροδόχου κύστης.

Μια άλλη θεωρία στο γιατί αυτές οι επιδιορθώσεις αποτυγχάνουν είναι ότι ο ασθενής έχει παρακολπικά ελαττώματα (για παράδειγμα τα σκισίματα είναι πλευρικά και η στήριξη έχει απομακρυνθεί από τα πυελικά τοιχώματα), τότε ο χειρουργός τραβάει την υγιή περιτονία μακρύτερα από τα τοιχώματα διπλώνοντας την μεσαία γραμμή.

Η λαπαροσκοπική μας μέθοδος, παρέχει στους ασθενείς μας μια μικροχειρουργική προσέγγιση στην αποκατάσταση, και σε νέες σεξουαλικά ενεργές γυναίκες αυτή αποτελεί την κύρια μέθοδο για την αποκατάσταση της κυστεοκήλης. Τεχνικά ωστόσο, η λαπαροσκοπική μέθοδος είναι πολύ δύσκολη, και απαιτεί προηγμένη χειρουργική ικανότητα με αποτέλεσμα ελάχιστοι γυναικολόγοι στην χώρα μας να  μπορούν να παράσχουν αυτή τη μέθοδο.

Χρήση Μοσχευμάτων-Πλεγμάτων

Την τελευταία πενταετία υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον και έρευνα για την χρήση μοσχευμάτων στην χειρουργική αποκατάσταση της πρόπτωσης και της ακράτειας. Η αρχική έρευνα προέρχεται από τις ιατρικές μελέτες, όπου πριν πολλά χρόνια μελετητές συνειδητοποίησαν ότι οι κοιλιακές επιδιορθώσεις κήλης εμφάνιζαν μεγαλύτερα ποσοστά θεραπείας όταν χρησιμοποιούνταν μοσχεύματα για την αντιμετώπιση της κήλης. Αυτό είναι απόλυτα λογικό, και έχουμε πρόσφατα δει όλο και περισσότερες πληροφορίες που υποστηρίζουν την χρήση μοσχευμάτων στην χειρουργική της πρόπτωσης των πυελικών τοιχωμάτων. Με τις παραδοσιακές επιδιορθώσεις (για παράδειγμα χωρίς την χρήση μοσχευμάτων για την αύξηση των επιδιορθώσεων) εξαρτιόμαστε από τις επιδιορθώσεις όπου συρράφουμε αδύναμο ιστό με αδύναμο ιστό βάσει τεντώματος (το οποίο πάει ενάντια σε όλες τις χειρουργικές αρχές!). Δεν είναι περίεργο που τα ποσοστά θεραπείας είναι τόσο χαμηλά!

Σήμερα πολύ λίγες κήλες των κοιλιακών τοιχωμάτων επιδιορθώνονται χωρίς μόσχευμα και το ίδιο θα έπρεπε να παρατηρούμε και τώρα στις επεμβάσεις πρόπτωσης. Στις αρχές του 2000, το θυρεοειδές τρήμα  περιγράφηκε ως το νέο σημείο της λεκάνης για  ασφαλής τοποθέτηση ταινιών για την θεραπεία της ακράτειας ούρων από προσπάθεια. Ο δρ. Μουρ και ο δρ. Μίκλος ήταν δυο από τους πρώτους χειρουργούς στις Ηνωμένες Πολιτείες που χρησιμοποίησαν αυτή την τεχνική και την έκαναν γνωστή στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Προτερήματα της Προσέγγισης μέσω θυρεοειδούς τρήματος της λεκάνης

  • Ασφαλέστερη, γρηγορότερη, πιο αποτελεσματική-Επιστροφη στο σπιτι σε 24 ώρες ( 8 ώρες εφόσον η επέμβαση αφορά μόνον ακράτεια ούρων , χωρίς πρόπτωση κολπικού τοιχώματος !)
  • Μειωμένοι κίνδυνοι για
    • Τραυματισμό στο Έντερο
    • Τραυματισμό στην Ουροδόχο Κύστη
    • Βαριά Αιμορραγία
  • Χωρίς την χρήση περάσματος retropubic βελόνας
  • Χωρίς Κοιλιακές Τομές
  • Καλύτερη ανατομική Θέση για το Μόσχευμα