Ινομυώματα & υπογονιμότητα: Ποια σχέση έχουν & τι πρέπει να γνωρίζουμε;

Ινομυώματα & υπογονιμότητα: Ποια σχέση έχουν & τι πρέπει να γνωρίζουμε;

Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις (δηλαδή μη καρκινικοί) όγκοι της μήτρας. Αποτελούνται κυρίως από λείες μυϊκές ίνες διαπλεκόμενες με δεσμίδες συνδετικού ιστού, ανάλογα με την περιεκτικότητα του οποίου ονομάζονται και λειομυώματα ή μυώματα.

 

Τα ινομυώματα ανευρίσκονται περίπου στο 20-50% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και ανάλογα με την ανατομική τους θέση σε σχέση με το σώμα της μήτρας διακρίνονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

 

  • Υπορρογόνια: Αναπτύσσονται κάτω από το εξωτερικό τοίχωμα της μήτρας (ορογόνος χιτώνας) και αναπτύσσονται με κατεύθυνση προς την κοιλιά.
  • Ενδοτοιχωματικά: Εντοπίζονται στο εσωτερικό του τοιχώματος της μήτρας (μυϊκός χιτώνας) και ,καθώς αναπτύσσονται, αυξάνουν και το μέγεθος ολόκληρου του οργάνου.
  • Υποβλεννογόνια: Αναπτύσσονται κάτω από το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας (βλεννογόνος χιτώνας), εντός του ενδομητρίου.

Ορμόνες και ινομυώματα

Αν και η ακριβής αιτία εμφάνισης των ινομυωμάτων είναι άγνωστη, η ανάπτυξη τους φαίνεται να επηρεάζεται από τις  ορμόνες αναπαραγωγής , οιστρογόνα και προγεστερόνη. Όταν όμως τα επίπεδα ορμονών μειώνονται κατά την εμμηνόπαυση ελαχιστοποιείται και η συμπτωματολογία των ινομυωμάτων.

Παρ' όλα αυτά, δεν είναι  απόλυτα σαφές ότι οι ορμόνες προκαλούν την εμφάνιση των ινομυωμάτων. Για παράδειγμα, γυναίκες που είχαν υψηλά επίπεδα αμφοτέρων αυτών των ορμονών λόγω εγκυμοσύνης, είτε λόγω λήψης αντισυλληπτικών χαπιών, είχαν χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης ινομυωμάτων στη μετέπειτα ζωή τους.

Πώς επηρεάζουν τα ινομυώματα τη γονιμότητα

Τα ινομυώματα έχουν ενοχοποιηθεί ότι επηρεάζουν την γονιμότητα των γυναικών με διάφορους μηχανισμούς. Είναι γενικά αποδεκτό ότι η ανατομική θέση του ινομυώματος αποτελεί σημαντικό παράγοντα υπογονιμότητας καθώς μπορεί να ευθύνεται για παραμόρφωση της ενδομήτριας κοιλότητας και απόφραξη των σαλπιγγικών στομίων.

Επίσης, τα ινομυώματα ενδέχεται να οδηγήσουν σε δυσλειτουργική συσπαστικότητα της μήτρας, η οποία μπορεί να προκαλέσει διαταραχή της μετανάστευσης των σπερματοζωαρίων, της μεταφοράς των ωαρίων ή της εμφύτευσης των εμβρύων.

Μια άλλη θεωρία υποδηλώνει ότι ακόμη και τα μικρά ινομυώματα που αναπτύσσονται μέσα στην κοιλότητα της μήτρας μπορούν να λειτουργήσουν ως ξένο σώμα και να οδηγήσουν σε μια φλεγμονώδη αντίδραση που κάνει το περιβάλλον της  μήτρας εχθρικό, με αποτέλεσμα την αποτυχία της εμφύτευσης ή τη διακοπή της εγκυμοσύνης.

Αντιμετώπιση ινομυωμάτων

Η χειρουργική αφαίρεση των ινομυωμάτων μπορεί να γίνει με λαπαροσκοπική  ινομυωματεκτομή, υστερεκτομή ή υστεροσκοπική ινομυωματεκτομή. Η λαπαροσκοπική ινομυωματεκτομή αποτελεί  μια θεραπευτική προσέγγιση που επιλέγουν οι γυναίκες που θέλουν να διατηρήσουν την γονιμότητα τους, αφού τα ινομυώματα αφαιρούνται και οι διαστάσεις και η λειτουργία της μήτρας αποκαθίστανται πλήρως.

Στην περίπτωση που οι γυναίκες δεν επιθυμούν μελλοντική εγκυμοσύνη, η λαπαροσκοπική υστερεκτομή αποτελεί θεραπεία εκλογής καθώς αποτρέπει την επανεμφάνιση των ινομυωμάτων και παράλληλα βελτιώνει την ποιότητα ζωής για πολλές γυναίκες.

Τέλος, η υστεροσκοπική αφαίρεση ινομυωμάτων συνίσταται μόνο σε περίπτωση υποβλεννογόνιων ινομυωμάτων, δηλαδή ινομυωμάτων που προβάλλουν ολικώς ή μερικώς στην κοιλότητα της μήτρας και την παραμορφώνουν.